🔆રાધિકા પટેલ ~ ઊંઘ ચરી ગઈ🔆

ઊંઘ ચરી ગઈ બકરી:
હાચ્ચું કે’ જો હુવા ટાણે ચા પીધી’તી નકરી…?
ઊંઘ ચરી ગઈ બકરી…

માન્યું કે લેવી જ પડે છે રોજ યાદની ગોળી;
લીધી તો લઈ લીધી પાછી લીધી ચામાં બોળી?
ચા-બાઈને-જોઈને વકરી-ઊંઘ પછી તો વકરી…
ઊંઘ ચરી ગઈ બકરી…

ચાના દાણા વેર્યા છે તે ઊંઘ આવે નહિ ચણવા;
ભાઈ બગાસાં સાથે એ તો ગઈ નીકળી છે ફરવા,
દૂધ ધરો તો કદાચ પાછી આવે શાણી શકરી…
ઊંઘ ચરી ગઈ બકરી…

~ રાધિકા પટેલ

‘બકરી ઊંઘ ચરી ગઈ’ આવું ઘણાએ સાંભળ્યુ હશે. જેમાં વધારે જાણીતો શબ્દપ્રયોગ છે, ‘છોકરાંવની ટાઢ બકરાં ચરી જાય’
પણ આપણે અહીં ઊંઘની જ વાત કરવાની છે અને એમ પણ બોલાય છે.

આવા રૂઢિપ્રયોગ સાથે કવિતા કરવી એમાં કવિને મજા અને ભાવકને ઓર મજા.

ઘણાં લોકોને સૂતી વખતે કે સૂતાં પહેલાના સમયમાં ચા પીવાય તો પછી ઊંઘ સાથે બારમો ચંદ્રમા થાય! એમાંની એક હું પણ ખરી. બકરી તો ચરતાં ચરે પણ પણ પછી બગાસાના ટોળાં અવતરે અને ચારેકોર તમરાના તાલ બજે એ બોનસમાં.

સૂતી વખતે વિચારો ઘેરાય એ સ્વાભાવિક છે, એમાં યાદની ગલી જીવતી જાય એ પણ ખરું પણ આ ગોળીને ચામાં બોળીને કેમ પીધી ? જવાબ આપો….

પરિણામે બગાસાં સાથે ઊંઘ ફરવા નીકળી પડે તો વાંક તમારો જ ને!

રાતના સન્નાટા કવિ પાસે આવું પણ લખાવે હો!

*સન્નાટાજી*

હે સન્નાટાજી
ગામ, સીમ, કેડા છોડીને, અમ ફરતા કાં આંટા જી ?
હે સન્નાટાજી !

તમે જનમિયા સૂની સાંજને કાળે પેટે કાં ?
કિયા જનમના વેર કહોને કિયા જનમના ઘા?
બેસે, હાંફે, શ્વાસ સાંભળે, તવ ખિખિયાટા જી
હે સન્નાટાજી !

પાંપણ પરથી રાત ઉતરડી ધક્કા માર્યા, જો 
ઝાંખી પાંખી નીંદરને ખૂણે દઈ દીધો ખો
છાતી અંદર તૂટે, ફૂટે, થાય ન વાટા જી
હે સન્નાટાજી !

હાથ વછૂટી જાય ઘડી ને વેળ વેળ ના રે’
અડવાણા ને અવળા પગલે, દાવ જીવડો દે
કચ્ચરઘાણ અમારા, તમને સેરસપાટા જી
હે સન્નાટાજી !

અપરાધી છો અમે રહ્યા પણ દયા માંગીએ જી
ફાટી આંખોના ઉપવાસો, કહો ભાંગીએ જી
જરી જુઓ સામું, ના વાળો આવા સાટા જી
હે સન્નાટાજી !
~ લતા હિરાણી (અખંડ આનંદ દીપોત્સવી 2024)

@@ 

🌹દિનવિશેષ 28 જુલાઈ🌹