🔆મિત્ર રાઠોડ ~ પેટ ભરવા🔆

પેટ ભરવા એક નારી સૂઈ ગઈ
ઊભી થઈ તો રોજગારી સૂઈ ગઈ.

આવશે, એ આવશે, એ આશમાં
દ્વાર ખુલ્લાં રાખી બારી સૂઈ ગઈ.

‘મારે કોઈની જરૂરત નહિ પડે’-
ઠાઠડીમાં એ ખુમારી સૂઈ ગઈ.

રાત બહુ શરમાય છે ને એટલે,
રાત અંધારું પ્રસારી સૂઈ ગઈ.

ભાર મારો ઝીલીને થાકી હશે,
જાગતો’તો હું, પથારી સૂઈ ગઈ.

~ મિત્ર રાઠોડ

ઝીણું કાંતતી રચના. પ્રથમ શેર જ જુઓ. પેટ ભરવા જેને સૂવું પડે છે, એ બિચારી ઊભી થાય તો એનો ‘ધંધો’ સૂઈ જાય! આ શબ્દો વાગે નહીં, સોંસરવા અંદર ઊતરી ન જાય તો જ નવાઈ!  

એવું જ ઝીણું કોતરકામ બીજા અને ત્રીજા શેરમાં પણ. કાઠિયાવાડી બોલીમાં આપણે જેને ‘વટ્ટનો કટ્ટકો’ કહીએ એવી વ્યક્તિ, એમ જ મોતને શરણ થાય ત્યારે? ‘સીંદરી બળે પણ વળ ન છોડે’ એવા લોકો માટે જ આ વાત હશે ને!  

તો પથારી પોતાનો ભાર ઝીલીને થાકે! હા, કવિતામાં એવું બને!

તો પછીના શેરમાં જરા નાજુક વાત. રાત અંધારું શા માટે પ્રસરાવે છે? એને શરમ આવે છે એટલે…. જરા અલગ સૂત્ર વરતાય…. પણ આ ગઝલ છે ને!   

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

લતાબેન, ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે અભિનંદન, શુભેચ્છાઓ. આવી કાવ્યવિષયક વેબસાઇટ બનાવી તમે ઘણું મોટું, બહોળું કામ કર્યું છે. તમે નક્કી કરેલા વિભાગો પણ સારા છે. કામ કરતાં કરતાં યોગ્ય ઉકેલ પણ મળતા રહેશે. સતત અપડેટ માંગતુ કામ, અભ્યાસ – સાતત્ય પણ માગી લેશે. તમે એ કરવાના જ છો. શુભેચ્છાઓ.  ~ પ્રજ્ઞા પટેલ

🌹જન્મદિનવિશેષ 24 સપ્ટેમ્બર🌹 

મી