🔆જગદીશ જોષી ~ વાતે વાતે🔆

વાતે વાતે તને વાંકું પડયું :
ને મેં વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.
શબ્દોને પંથ કોણ કોને નડયું?
મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

આંખોમાં વાદળાં ને શ્વાસોમાં વાયરા:
પણ અડકો તો ભોમ સાવ કોરી:
તારા તે કાન લગી આવી ઢોળાઈ ગઈ
હોઠ સમી અમરત કટોરી.
પંખીની પાંખમહીં પીંછુ રડ્યું:
મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

હવે ખળખળતાં ટળટળતાં અંધાર્યા જળ
કે અણધાર્યો તૂટી પડ્યો સેતુ:
પાસે રહીને મને લાગે છે કેમ હવે
કેટલાય જનમોનું છેટું!
મારાં સપનાંને વેદનાનું વૈકુંઠ જડયું:
ને મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

~ જગદીશ જોષી (9.10.1933 – 21.9.1978)

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

કાવ્યવિશ્વ – કવિતા અંગે સર્વ સમાવેશક, આ પ્રથમ ગુજરાતી વેબસાઇટને અભિનંદન. નવી વાત, નવું સાહસ. નવી પેઢીને અનુકૂળ. અભિનંદન. ~ ડો. પ્રવીણ દરજી

🌹દિનવિશેષ 8 ઓક્ટોબર🌹