🔆વ્રજેશ મિસ્ત્રી ~ દરિયો તો આપ્યો🔆

દરિયો તો આપ્યો પણ કેવળ ભરતી આપી,
આંખોની માછલીઓ જળમાં તરતી આપી!

‘લેવા’ સાથે ‘દેવું’ તુર્ત જ ભરવું પડશે,
શ્વાસોની સવલત પણ કેવી શરતી આપી!

જઈ જઈને પણ જઈએ તો ક્યાં જઈએ બોલો!
જ્યાં પીડા વાયુ માફક સંચરતી આપી.

વર્ષો વીત્યા, કોઈ વાળવા આવ્યું જ ક્યાં છે?
સ્મરણોની આ ગાયો કોણે ચરતી આપી!

કાપી લીધા કાન કહો સમજણના કોણે?
કોણે લાગણીઓ કોલાહલ કરતી આપી?

~ વ્રજેશ મિસ્ત્રી  

એક પછી એક શેરના કલ્પન નિરાળા.  પ્રથમ શેરમાં વાત આંસુની છે…. પણ કેટલી કાવ્યાત્મક !

તો એમ જ શ્વાસ સાથે જ ઉચ્છવાસ જોડાયેલો છે એ સનાતન સત્યને કવિએ વ્યવહારની ભાષામાં સુંદર રીતે મૂર્ત કર્યું છે.

જીવનમાં સુખ ક્ષણિક પણ દુખ તો વાયુની જેમ વ્યાપેલું !!!

તો છેલ્લો શેર ખૂબ ગમ્યો.

‘કાપી લીધા કાન કહો સમજણના કોણે? કોણે લાગણીઓ કોલાહલ કરતી આપી?’

વાહ કવિ! લાગણીઓ બે કાંઠે વહે છે ત્યારે સમજણ કામ નથી જ આવતી……

તમામ શેરોમાં જીવનનાં સત્ય અનુઠી અને અસરકારક રીતે વણી લીધા છે!  

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

તમે આ છપ્પનભોગનો રસથાળ મોકલાવો છો એ માટે હું ઋણી છું. હરરોજ ઉત્તમ કાવ્યો પીરસવા બદલ વંદન. ‘કાવ્યવિશ્વ’ને જે ઊંચાઈ બક્ષવાની તમારી સંકલ્પનાઓ સાકાર થાય તેવી શુભેચ્છાઓ. ~ કિશોર બારોટ
આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો.    

🌹દિનવિશેષ 30 ઓકટોબર🌹 

પ્રિય મહિલાદિન