🔆રમણીક સોમેશ્વર~ મારા પ્રલાપોને🔆

મારા પ્રલાપોને ટપકાવું છું
અને રચું છું છળ
કાગળ પર.

વિખેરું છું આખેઆખી બારાખડી
પછી
તોડી-મરોડી-જોડું છું
કે
ખોડું છું ખીલીની જેમ
ને
લટકાવું છું તે પર
વિચારોનાં દોરડાં

દોરડાં
લટકતાં લટકતાં
વળગણી બની જાય ને
ફરફરવા લાગે
ભીનાં સૂકાં વસ્ત્રો.

સાકરની કણી પર
ધસી આવે કીડીનું કટક તેમ
કોણ જાણે કેમ
ધસી આવે છે શબ્દો આ
લમ્બાતા કોરા કાગળ પર

જાળ ગૂંથાય છે
ને ફેંકાય છે પાણીમાં,
પાછી આવે છે ત્યારે
એમાં પાણીય નથી આવતું પાછું.

કદીક ગૂંથાય છે જાળું ને
કીટક રહી જાય છે બહાર.

શબ્દોથી ઊભરાતો આખો કાગળ
અન્દરથી તો
કોરો કોરો—

~ રમણીક સોમેશ્વર

કવિને આદ્ય કવિ નરસિંહ મહેતા પુરસ્કાર(૨૦૨૬) મેળવવા માટે અભિનંદન

કવિતાની રચના પ્રક્રિયાનું સૌંદર્ય અને છળ બંને આમાંથી પામી શકાય છે.

કવિતા શબ્દોથી બને છે. બારાખડી એમાં ખરી જ! અને આ શબ્દો કોઈક વિચારોને પ્રગટ કરનારા હોય છે. એ ભીનાં સુકાં કાવ્યવસ્ત્રો બનીને નીપજે છે અને ભાવકના મનમાં આનંદની લહેરી જગાવે છે તો કદીક કે ક્યાંક એ માત્ર શબ્દોનું જાળું બનીને રહી જાય છે. કાગળ શબ્દોથી ઊભરાતો હોવા છતાં એમાં ભાવ/અર્થ પરોવાતો નથી….. ભરેલો છતાં કોરો…..   

જરા અંતર્મુખ થઈ શકાય તો આ ક્રિયા મન/ચિતને પણ કેટલી સરસ રીતે લાગુ પડે છે!

અને કવિની કવિતા સફળ થઈ જાય છે.  

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

આપનો ‘સંવાદી’ લેખ ગમ્યો. જે ઉમદા વિચારોથી આપ ‘કાવ્યવિશ્વ’ લાવ્યા છો એની સકારાત્મક ઊર્જા નવોદિત અને વડીલ સાહિત્યકારોને મળશે. આવા પાયાના કામમાં અમે તમારી સાથે જ છીએ. ~ પુરુષોત્તમ મેવાડા ‘સાજ’
આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો. ~ સંપાદક    

🌹દિનવિશેષ 9 નવેમ્બર 🌹