🔆નીરવ વ્યાસ ~ ખભા પર🔆

ખભા પર વજનદાર થેલા જ રાખ્યા,
અને વસ્ત્ર માયાથી મેલાં જ રાખ્યા.

કશું પણ નથી હાથમાં તે છતાંયે,
સતત હાથ મુઠ્ઠી ભરેલાં જ રાખ્યા.

અગોચર વિશે શું વિચારેય કોઈ?
હયાતી એ એવા મથેલા જ રાખ્યા.

કરી પીછેહઠ ચાર ડગલાં ખસીને,
તમોને સદા સૌથી પહેલાં જ રાખ્યા.

ફરી ક્યાંથી પ્રગટી શકે એવો તણખો?
અમે પત્ર અડધા બળેલા જ રાખ્યા.

તમારા ચરણથી દબાઈ ગયા જે,
અમે પાંદડા એ ખરેલાં જ રાખ્યા.

‘નીરવ’ ઝાંઝવાએ નથી છેટું રાખ્યું,
તમે હોઠ કાયમ બિડેલા જ રાખ્યા.

~ નીરવ વ્યાસ

પ્રથમ શેર જ માનવીના સંપત્તિના મોહને ‘થેલા’ અને ‘વસ્ત્ર મેલાં’ જેવાં પ્રતીકો દ્વારા સરસ રીતે વ્યક્ત કરે છે! તો બીજો શેર ભ્રમની દુનિયાને તાદૃશ્ય કરે છે.

વધારે મજાનો લાગ્યો ત્રીજો શેર. જીવન આખું માનવી કૈં ને કૈં દોડધામમાં એટલો મચેલો રહે છે કે એને એ સિવાયનું કશું વિચારવાની ફુરસદ જ નથી! આધ્યાત્મિકતાની કે કોઈ દિવ્ય શક્તિ તરફની દિશા એની ખૂલે જ ક્યાંથી? બીજાને માર્ગ આપવા સદાય પોતાની જાત પાછળ રાખી. તો ‘અડધો બળેલો પત્ર’ કે ‘ખરેલા પાંદડા’ કે ‘હોઠ બીડેલા’ જેવા પ્રતીકો શેરને ધારદાર બનાવે છે.  

આખીયે ગઝલ સંબંધોના સળ અને છળ વિશે જુદા જ પ્રતીકોથી અને કાવ્યમય બાનીમાં ખૂલે છે.

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

રોજ રોજ સુગંધિત ફૂલો સમી કાવ્યછાબ લઈને આપ પધારો છો અને અમારા મનાંગણને મહેકાવી રહો છો. ધન્યવાદ. ~ જયંત ડાંગોદરા

આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો. ~ સંપાદક      

🌹દિનવિશેષ 14 નવેમ્બર 🌹 

  

વ્હાલાં ધીરુબહેન