🔆હિતેન આનંદપરા ~ એક પણ🔆

એક પણ પગલું-સગડ મૂક્યા વિના, અવગત થઈને,
આપણી સઘળી કરુણા, ક્યાં જતી રહી, લુપ્ત થઈને?

ગેરહાજર રહીને પણ ચોમેર ચર્ચાયા કરે એ,
નોંધ લેવાયા વિનાનો હું ફરું છું વ્યક્ત થઈને.

ચંદ્ર, સૂરજ, રેત, દરિયો, ઝાડ, પંખી, મુગ્ધતા પણ,
હું ગુમાવું છું ઘણું, હદથી વધારે, પુખ્ત થઈને.

સાંજનું ખાલીપણું, કાયમનું દુશ્મન છે, છતાંયે,
કૈં સભર બનવાની તક મળતી રહે છે, રિક્ત થઈને.

ગત જનમનાં બીજ, અંકુરિત થવાની શક્યતા છે,
એક જણ, મારી નસોમાં, વહી રહ્યું છે, રક્ત થઈને.

પામવા ઈશ્વર તને, ઇચ્છા ઘણી; પણ પ્રશ્ન એ છે,
દુઃખ જગતનાં, મારે સહેવાનાં શું કરવા ભક્ત થઈને?

~ હિતેન આનંદપરા

એક માણસ તરીકે અથવા કહો કે એક સમજદાર માનવ માટે કેટકેટલા સવાલો?

એમ જરૂર થાય કે જેઓ બસ ભૌતિકતાને ટેકે જીવી જાય છે, જેમને વિચાર કરવાની ખાસ આદત નથી તેઓ સુખી (!) થઈ જાય છે. સવાલો બધા એમને જ જાગે છે જેઓ વિચારે છે! ખરે જ, વિચારવા બેસો તો આ જીવન, આ જીવવાનું, સહેલું નથી જ. ચારે બાજુ જે બને છે, જે બન્યા કરે છે એ યથાતથ સ્વીકારી લેવું કેટલું અઘરું છે?  

જુઓ ને! બુદ્ધ જે કરુણા ઉપદેશી ગયા અથવા સામાન્ય જનમાનસમાં જે કરુણા જોવા મળતી હતી એ ક્યાંય અદૃશ્ય થઈ ગઈ હોય એવું નથી લાગતું? આજના સમાજમાં એના સગડ પણ જોવા નથી મળતા…. અલબત્ત, ક્યાંક જ્યોત ઝળહળે છે પણ એ શોધવી પડે એવું તો ખરું જ.  એટલિસ્ટ સવારનું છાપું વાંચીને તો જિંદગી જ હારી જવાય! એવી જ રીતે અન્યાય કેટલો? છુપા રૂસ્તમ ચર્ચાયા કરે છે પણ જે વ્યક્તિ છડેચોક પોતાની વાત જાહેર કરે છે એની નોંધ પણ લેવાનું સમાજ ભૂલી જાય છે!

પ્રકૃતિના તત્ત્વો જોઈને મુગ્ધ થનાર, ઈશ્વરે આંખોમાં ભરી આપેલું એ બાળપણનું વિસ્મય ક્યાં ખોવાઈ ગયું? આવી પુખ્તતા શું કામની?

ખાલીપણું હંમેશા દુશ્મન નથી. એકલતા પણ ક્યારેક સભર કરી જાય છે એ કબૂલવું જ પડે.

બધા સવાલો સીધા કે આડકતરા પણ ઈશ્વરને પૂછાયા છે. આપણી પરંપરા કહે છે, આપણો ધર્મ કહે છે કે જે કાંઈ છે એ ઈશ્વરનિર્મિત છે. એ સર્જનહાર છે અને એ જ તારણહાર છે.    

બધા જ શેર વિચારણીય.

***
પ્રિય લતાબહેન, ‘કાવ્યવિશ્વ’નું તમારું સ્વપ્ન સાકાર થયું છે તેનો આનંદ. તેનું વૈવિધ્યપૂર્ણ સ્વરૂપ ઊંચી આશા જગવે છે. આ કાવ્યવિશ્વ વિશ્વકાવ્યનો વિસ્તાર સાધે તેવી શુભકામનાઓ. તેનું ફલક સદા સંવર્ધિત થતું રહે તેવી અભિલાષા સાથે અભિનંદન. ~ વિનોદ જોશી
***

🌹દિનવિશેષ 5 ઓગસ્ટ🌹

ઇઆન