🔆મધુસૂદન પટેલ ‘મધુ’ ~ ન શોધો🔆

ન શોધો ક્યાંય પણ એને કે એ તો આંખ આગળ છે,
હવાના ગર્ભમાં જળ છે, ને સાબિતી એ ઝાકળ છે.

ગદાઓ ભીમની હું એકસો ને એક લાવું, પણ,
થયો છું સહેજ નાસીપાસ કે અગણિત સાથળ છે.

કદી પહોંચે તો આપોઆપ હોડી થઈને તારે છે,
કવિતા મૂળ તો એણે લખેલો એક કાગળ છે.

કદી માટી મહીં ભળતું, કદી સંતાતું આકાશે,
એ પાણી એ જ પાણી છે, બસ એનું નામ વાદળ છે.

‘મધુ’ એ રૂપ છે, ને એય તે તારા જ મનનું છે,
તને લાગે છે, તારા મનની ફરતે કોઈ સાંકળ છે.

~ મધુસૂદન પટેલ ‘મધુ’

કવિતા કેમ શરૂ થઈ એના ઉદગમસ્થાનો શોધવા હોય તો માટીથી આકાશની સફર કરવી પડે. હવાના ગર્ભમાં નિહાળવું પડે. માટીના પડ ઉકેલવા પડે. અને આકાશે સંતાવુંય પડે. આ જળ છે, ભલે એને ઝાકળ કે વાદળના નામે ઓળખીએ. એમ કરતાં ભ્રમના દરિયામાં તરવાનું બને અને પછી ખ્યાલ આવે કે આ મનની ચાલ છે, છેતરામણી જાળ છે. પણ આટલો ખ્યાલ આવી જાય એય ઉપલબ્ધિ ખરી.

કવિતા એટલે કવિની બાની. એને કૈંક કહેવું છે, કોઈકને કહેવું છે. બસ કવિતાનું રહસ્ય આટલું જ. આ કૈંક વાત કોઈક સુધી પહોંચી ગઈ તો બેડોપાર.

ગદાઓ ભીમની હું એકસો ને એક લાવું, પણ,
થયો છું સહેજ નાસીપાસ કે અગણિત સાથળ છે.

તાકાતની ખોટ નથી. મંઝિલ નવા નવા છેતરામણા રૂપો ધરી સામે પથરાય જાય તો ગદા કરે શું?

લગભગ બધા શેર કે અજ્ઞાત રહસ્યની આસપાસ ગૂંથાયા છે. આ શેર જરા જુદો પડ્યો. ગઝલ જુદી જુદી દિશામાં જઈ શકે છે. ગઝલની આ સિદ્ધિ છે અને મર્યાદા પણ. *

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર
સાતત્ય સાથે ચાલી રહેલું સુંદર કામ. ‘કાવ્યવિશ્વ’ એટલે કાવ્યસાહિત્યનો જયજયકાર… વાહ લતાબહેન.. ~ રક્ષા શુક્લ
(આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ વિશે આપનો અભિપ્રાય મોકલશો તો ગમશે.)  

🌹જન્મદિનવિશેષ 17 સપ્ટેમ્બર🌹 

ઇઆન