🔆વર્ષા પ્રજાપતિ ~ રોજ રહે છે🔆

રોજ રહે છે ઝીણું કળતર,
કોણ કરે છે જંતરમંતર?

પર્વત પર્વત વૃક્ષે વૃક્ષે,
વાગે છે તીણું વાજિંતર.

કાંઠેકાંઠા તોડી બેઠી,
હું જ તણાઉં મારી ભીતર.

ફાળ ભરીને ઓળંગું નભ,
ડગલે ડગલાં સાત સમંદર.

દુનિયાદારીની ચાદર પર
હળવેથી મારી છે કાતર.

અંદર બા’રે એક નિરંતર,
‘વર્ષારાણી’ ઝરમર ઝરમર.

~ વર્ષા પ્રજાપતિ

ઓછા શબ્દોમાં ઘણું કહી દેવું એ નકશીકામ માંગે છે અને અહીં એ દેખાય છે. દેખીતી રીતે મુસલ્લ્સલ ગઝલ ન હોવા છતાં, આખી ગઝલમાં એક તાર પરોવાયેલો અનુભવાય છે અને એ છે આંતરિક ચેતનાનો. એ પામવી સહેલી નથી. પીડા વેઠવી જ પડે છે. કશુંક અદૃશ્ય રક્ષે પણ છે અને કનડે પણ છે. ગેબી સૂરો સંભળાય છે. ઝંખના નભ ઓળંગી જવાની અને સાતે સમંદર વળોટી જવાની જાગે છે. એનું જ કારણ અથવા પરિણામ હોય કે પોતે જ પોતાની અંદર બે કાંઠે છલકે અને પોતે જ એમાં તણાય!

દુનિયાદારી છોડ્યા વગર, વ્યવહારજગતથી નાતો તોડ્યા વગર આ અનુભૂતિઓ શક્ય છે ? ના. અંદરનો એકતારો રણઝણ વાગે, એના સૂરોની વર્ષા ઝરમર ઝરમર થાય ત્યારે જ આ વાજિંતર હળવે હળવે સંભળાય.

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

વાહ… અતિ સુંદર. ‘કાવ્યવિશ્વ’ દ્વારા સ્તુત્ય કાર્ય થઈ રહ્યું છે. તમારો પુરુષાર્થ રંગ લાવશે. આભાર અને અભિનંદન લતામે’મ ~ રીંકું રાઠોડ   

🌹જન્મદિનવિશેષ 22 સપ્ટેમ્બર🌹 

એક ક્ષણ