🔆મનસુખલાલ ઝવેરી ~ આંખો અટવાણી🔆 -

આંખો અટવાણી જ્યારે વનની વનરાઈમાં ને,
ગિરિવર ઘેરીને ઊભા આભને, હો જી.

શિખરો ખોવાણાં એનાં વાદળના વૃન્દમાં ને,
ખીણો ખોવાણી આછી ધુમ્મસે, હો જી.

ઝરમર ઝીલ’તી ઝીણી જલની ઝંકોર જ્યારે,
સાચીયે સૃષ્ટિભાસી સોણલું, હો જી.

નાનકડું મારું… જ્યારે મનડું ખોવાણું એમાં,
જગ રે ખોવાણું જ્યારે સામટું, હો જી.

સાંપડિયો ત્યારે મારા આતમનો સાહ્યબો ને,
થળથળ ઘેરી એ ઊભો આંખડી, હો જી.

ફૂલડાંની ફોરે એ તો ઘટડે ઘૂંટાણો મારે,
રહ્યું જી પછી તો શું રે શોધવું હો જી?

~ મનસુખલાલ ઝવેરી DN (3.10.1907 – 27.8.1981)

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

ખૂબ આભાર લતાબેન કે ‘કાવ્યવિશ્વ’ સમક્ષ મને દોરી લાવ્યાં. ‘કાવ્યવિશ્વ’નું સ્વરૂપ એટલું સ્પષ્ટ અને સહજ છે કે વાંચતાં જ મનમાં સમાઈ ગયું. જે બાર વિભાગો તમે નિયત કર્યા છે તે પણ કાબિલેદાદ છે. નિયમિત મુલાકાત લેવી ગમે એવું સુંદર ‘કાવ્યવિશ્વ’ ~ સરલા સુતરિયા

આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો.