🔆સુધીર પટેલ ~ અચાનક આવશે🔆

*તમે બસ સાબદા રે’જો*

અચાનક આવશે કાગળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
ખૂટી જાશે બધાં અંજળ, તમે બસ સાબદા રે’જો

નહીં જળ કે પછી મૃગજળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
ન આગળ કે કશું પાછળ, તમે બસ સાબદા રે’જો

નહીં ફાવે કશીયે કળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
ખરી પડશે બધી અટકળ, તમે બસ સાબદા રે’જો

ઉઘાડી ભીતરે સાંકળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
સિલકમાં એક કે બે પણ, તમે બસ સાબદા રે’જો

વધી જાશે શગે ઝળહળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
ઉકેલીને સ્વયંના સળ, તમે બસ સાબદા રે’જો

ગઝલ ‘સુધીર’ વહે ખળખળ, તમે બસ સાબદા રે’જો
શબદનાં ફોડીને શ્રીફળ, તમે બસ સાબદા રે’જો.

~ સુધીર પટેલ

‘તમે બસ સાબદા રહેજો’ જેવા અનોખા રદ્દીફથી સજેલી આ ગઝલ શરૂઆતથી અંત સુધી મૃત્યુની દિશા ચીંધે છે.

મૃત્યુ, જીવનનું એકમાત્ર સત્ય. જીવન મળ્યું ત્યારથી અને એમાંયે સમજ આવી ત્યારથી આ ‘સાબદા રહેવું’ જરૂરી હોય છે પણ કોઈ ભાગ્યે જ એવું કરી શકે છે. પ્રૌઢાવસ્થા સુધી માનવી એવી રીતે જીવે છે કે જાણે તેને કદી મોત આવવાનું ન હોય. અંતિમ અને એકમાત્ર સત્યથી બેખબર, કોઈ અભાન દશામાં જીવ્યે જાય છે. એમાંના કોઈકને કદીક આ સત્ય પરખાય છે પણ ત્યારે મોડું થઈ ગયું હોય છે! સ્વયંના સળ ઉતારવાના તો દૂર, એમાં ગાંઠો પડી ગઈ હોય છે.

ભીતરની સાંકળ તો ખુલ્લી જ હોય છે. અને મોતને પ્રવેશવા માટે ક્યાં કોઈ બારી, દરવાજાની જરૂર છે! એ તો એક દિવસ અચાનક પડખેથી જ ‘હાઉક’ કરતું ફૂટી પડે છે. એને સમજવાનીયે તક મળે એ પહેલાં એ પોતાનો પંજો ફેલાવી દે છે કેમ કે એ ક્યાંય બહાર હોતું જ નથી. પ્રત્યેક શ્વાસમાં એ વણાયેલું હોય છે. માનવીના જન્મની સાથે જ એના મૃત્યુનો પણ જન્મ થઇ ગયો હોય છે!   

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

‘કાવ્યવિશ્વ’નું સંકલન બહુ સરસ રીતે થાય છે. કાવ્યો માણવાનો રોમાંચ જળવાઈ રહે છે. સંવેદનાને સંવર્ધિત કરતી આયોજના. ~ રમણીક અગ્રાવત
આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો.     

🌹દિનવિશેષ 5 નવેમ્બર 🌹 

જ્યોત સંકોરવાની છે