🔆મકરંદ દવે ~ એ જી તેં તો🔆

એ જી તેં તો વ્હાલાંને દીધી વરાળ્યું
દવલાંને દીધાં દોઢિયાં હો જી,
એ જી તારી આગ્યુંમાં એક તો ઓરાણાં
બીજાં પલંગે પોઢિયાં હો જી.

ધાન મૂઆની ભેળા ધક્કે ચડીને ઈ તો
ચાબખા મૌજથી ઝીલે.
મેશની ટીલી ઈ તો ભાલે લગાડી ભાઈ,
ખાખ બની બની ખીલે—
ઉજમાળાં એનાં મોઢિયાં હો જી.

ખાડા ખરાબામાં પોગીપોગીને માંડે
મોતીનાં પાણ પાઈ ખેડ્યું,
સાંસની દેરે એની તૂટતી હોય તંયે,
ફૂટતી અમિયલ શેડ્યું, –
ને પાંપણે પરોઢિયાં હો જી.

કોઈ ન જાણે એનો રંગ ઊંડેરો મીઠો
કોઈ ન જાણે જંગ છાનો,
આવે ને જાય ઈ તો અક્ષરનાં વાસી આંયાં,
નંઈ માતર, નંઈ કાનો–
ગમતીલા તારા ગોઠિયા હો જી.

~ મકરંદ દવે

‘કાવ્યવિશ્વ’ને આવકાર

‘કાવ્યવિશ્વ’નું સંકલન બહુ સરસ રીતે થાય છે. કાવ્યો માણવાનો રોમાંચ જળવાઈ રહે છે. સંવેદનાને સંવર્ધિત કરતી આયોજના. ~ રમણીક અગ્રાવત
આપ પણ ‘કાવ્યવિશ્વ’ માટે આપનો પ્રતિભાવ મોકલી શકો છો.  

🌹દિનવિશેષ 5 નવેમ્બર 🌹 

જ્યોત સંકોરવાની છે