🔆કુલદીપ કારિયા ~ પાંખો કદીક એવડી🔆 -

પાંખો કદીક એવડી, જો ફૂટી નીકળે,
આખી નદી ઊડે અને જોવા મને મળે.

વાહન બરફના ચોસલા જેવા હશે કદાચ,
ગરમી પડે ને રોડનો ટ્રાફિક ઓગળે.

જ્યારે ધીરજ તૂટી અને વેરાઈ જાય છે,
સાવરણી જેમ ચોતરફ આંખો ફરી વળે.

તડકો વરસતો શ્હેર પર આખો દિવસ, પછી
કોરા ન થાય ત્યાં સુધી રસ્તાઓ ઝળહળે.

માથુ ભલેને આભમાં અથડાય રોજ રોજ
કુલદીપ લખી શકે છે એ નીચે નહીં વળે.

~ કુલદીપ કારિયા

અતિકલ્પનથી શરૂ થતી ગઝલ સર્જકના અહમને અડીને અંત પામે છે.

નદીને ઊડતી જોવાના કલ્પનની મજા લઈ લઈએ તો પછીના શેરમાં, આપણે સૌએ અનુભવેલી વાસ્તવિકતામાં વણાયેલી કવિની કલ્પના જોરદાર છે. જેમ ગરમી પડે એમ રોડ ખાલી થતો જાય, લોકો ઘરમાં ભરાતા જાય….. અને કવિ કહે છે, વાહનો જાણે બરફના ચોસલા, તડકામાં પીગળતા જાય !

પછીનો શેર જુઓ. ઝીણી વસ્તુ વેરાઈ જાય કે પડી જાય તો એને શોધવા સાવરણી લઈને વાળવું પડે. કેમ કે આંખ એને જલ્દી શોધી ન શકે. અહીં વાત એ જ છે, વેરાઈ જનારી ચીજ છે ધીરજ. ધીરજ રેતના કણો જેવી. ધીરે ધીરે મુઠ્ઠીમાંથી સરતી જાય અને અચાનક એ ખલાસ થઈ જાય, એની ખબર પણ ન પડે. એને ફરી ભેગી કરવા પણ ધીરજની જ સાવરણી જોઈએ! અથવા જ્યારે ધીરજ ખૂટી જાય ત્યારે હિમ્મત જાળવવા માટે મનની આંખો ચારેબાજુ તલાશ કરે, કોઈ ની….

ઝાકળ ઝળહળતી જોઈ છે પણ શહેર પર વરસેલા તડકા પછી રસ્તાઓ ઝળહળતા કવિ બતાવે છે!

છેલ્લો શેર સ્વયંસ્પષ્ટ છે, ખુમારી અને ખુદ્દારીથી ભરેલો.

માથું ભલેને આભમાં અથડાય રોજ રોજ
કુલદીપ લખી શકે છે એ નીચે નહીં વળે.

કલ્પનો શોધવાની કવિની એક નરવી યાત્રા છે, જેમાં એમને ચારેબાજુ જીવાતા જીવનમાંથી જ રહસ્યો, આશ્ચર્યો મળી આવે છે. એ અનોખા છે પણ અવાસ્તવિક નથી.

🙏🏻આપે ‘કાવ્યવિશ્વ’ની મુલાકાત લીધી, આભાર. પ્રતિભાવ લખશો ને! અને આ સાઇટ subscribe જરૂર કરશો.🙏🏻

***

‘કાવ્યવિશ્વ’ વિશે વિદ્વાનોના પ્રતિભાવો

ગુજરાતી કવિતાનો એન્સાયક્લોપીડિયા આપ તૈયાર કરી રહ્યા છો. ભવિષ્યમાં ગુજરાતી કવિતામાં કોઈને કંઈ પણ શોધવું હોય તો કાવ્યવિશ્વમાંથી મળી રહેશે એટલો અદભૂત ખજાનો ભેગો થાય છે. નક્કી આ એક e-સંદર્ભ ગ્રંથ બનશે. ~ સુરેશ પટેલ (મેનેજમેન્ટ ટ્રેનર)
***